bad hair life

Waarom heb ik één dag voor de kapper toch altijd een goede haardag?

Veldwerk

Omdat ik per 1 augustus ga stoppen bij de Bijenkorf, ging ik vast veldwerk verrichten.

Naar mijn voorland: de Lidl.

Het valt me mee.

Ik dacht dat het zo druk zou zijn als tijdens een gemiddelde Dwaze Dag.

Ik kom voor de non-food, langzaam wennen, zo had ik bedacht.

Ontsnobben, zeg maar.

Ik kom bij het goedkope toiletpapier: scheelt €0,20 per rol!!

Naast mij een vrouw, stuk jonger dan ik. Ze hanteert haar vier kinderen behendig door het gangpad.

Ze geeft ze allemaal een taakje en ze belooft waterijs als ze goed helpen en niet janken.

Ik sla het op in mijn geheugen, voor later. Er ontstaat een nieuwe taak waar ik bij sta: de jongste heeft een poepluier.

Pak jij even die vochtige doekjes van dat rek daar, zegt moeder. En als ik twee keer met mijn ogen knipper is alles geregeld.

Het kind is schoon en de vieze luier verdwijnt met de natte doekjes bij de ingeblikte vis.

Dat zie je niet bij de Albert Hein. Het feest is nog niet afgelopen: ik zie perziken, lekker!

Uiteindelijk geef ik €50 uit. Dat is dan weer wel des Albert Heins.

Maar ik mag wennen.

Vandaag, twee dagen na mijn avontuur zijn alle perziken dood. Helemaal doorgeschimmeld.

Light of gewoon

Bron: Moma

Sju gaat dicht

Lees ik net op RTV Utrecht. Per direct. Waar o waar moet de dansende, niet hippe mensch nog heen?

http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/368696

Kinderverjaardag

Gefeliciteerd Shirley, met je mooie en gezellige nieuwe café, in Leidsche Rijn.

Zeg er wat van!

"Schijt aan het hondenbeleid"

Ik begroet de folder op mijn mat met enige verbazing. De A4-tjes van de gemeente informeren -ons burgers- doorgaans over katten bakken, die geleegd dienen te worden in de restafvalbak, of was het nou toch de gft. Ik lees ze altijd maar met een half oog. Ik heb en plan ook niet om ooit een kat in huis te nemen.

Ik vind een dier in huis vies. Ik houd van kleren van katoen, wol, zijde, maar niet van kattenhaar.

De gemeenteberichten maken de oplossingen altijd visueel: een mooie tekening van hoe het gft wordt omgezet -in een Willy Wonkaëske- energiefabriek tot groene stroom: ik begrijp het! Mij hebben ze. Ik doe mee. Ik wíl ook meedoen; ik heb een sterk ontwikkeld burgerplicht besef, echt.

Maar de stevige taal van dit exemplaar, gericht aan de criminelen met een huisdier: u heeft schijt aan......

En voor de burger zonder hond, te herkennen aan de stront onder de schoen, de volgende tip: 'spreek elkaar aan!'

Ik las het en ik dacht gelijk: ja, dat ga ik doen!

Mijn eerste paar poepende honden met wegkijkende baasjes heb ik gebruikt als warming up.

Toen was ik helemaal toe aan het vervullen van mijn burgerplicht...

Het was een pitbull-achtig beest, met zijn hond.

Hij ging draaien en zocht duidelijk een plek om te 'schijten' (ik citeer de folder) Ik was op de fiets, dus ik redeneerde, snel weg als de baas me in elkaar wilde rossen of zoiets...

"Uhm, wil jij die stront even opruimen, vriend. Ik weet dat je een afschrikwekkende kop hebt, maar in de folder staat dat ik je moet aanspreken. Dus scheppen of sterven, broeder!"

Zo wilde ik zeggen, het heeft zo geklonken, "uhm, hoi.."

Ik heb dus ook schijt aan het beleid, hè gadverdamme.

Inburgering

Voor:





Na:





We waren te gast in NYC, dus we hebben ons aangepast. Het is nu te laat, maar er komt een verhaal aan over poep. Houd het in de gaten! Dat mag je niet missen!